<<< كتاب پاسخ به شبهات اينترنتي منتشر شد >>>


پاسخ به شبهاتي كه سايت هاي ضد اسلام و ضد شيعي مطرح كرده اند . پاسخ به سوالاتي از قبيل ...




چرا قرآن دستور قتل مشركين و كفار را داده است تا جائي كه گفته است : هرجا آنها را يافتيد ، بكشيدشان . آيا اين خشونت و ترويج تروريسم نيست ؟



چرا قرآن براي قتل خطائي مجازات سختي را در نظر گرفته است در حالي كه عقل مي گويد : عملي كه به صورت خطا صادر شده اصلا مجازات ندارد ؟



چرا قرآن بحث از معراج پيامبر را مطرح كرده است در حالي كه با وجود اشعه ايكس و اشعه ما وراء بنفش محال است كسي بدون امكانات از جو زمين خارج شود ؟





چرا قرآن مردان را قوّام و سالار بر زنان معرفي كرده است ؟!


چرا قرآن ارث زنان را نصف ارث مردان قرار داده است ؟!

چرا قرآن به شوهران دستور داده تا زنانشان را بزنند ؟!


چرا قرآن تعدد همسر را براي مردان جايز دانسته است ؟!


چرا قرآن ديه زنان را نصف ديه مردان قرار داده است ؟!


چرا شيعيان نمازهاي ظهر وعصر ، مغرب و عشاء را با هم مي خوانند در حالي كه سنت پيامبر جدا خواندن اين نمازها بود ؟


چرا شيعيان با دست هاي باز نماز مي خوانند در حالي كه با دست بسته نماز خواندن مودبانه تر است ؟


چرا شيعيان با مهر نماز مي خوانند ؟ آيا اين عمل نوعي عبادت غير خدا و بدعت نيست ؟

و بسياري از سوالات ديگر ...


به آدرس ذيل مراجعه فرمائيد

http://www.ghalamshop.ir/multimedia/sundries/000301.php

مطلب دوستانه (حتما بخونید)

با یک جهش روحی و با یک تغییر فکری ،تحول مهمی در خود ایجاد کنید و راه خود را از افرادی که بی تفاوت نسبت به امام زمان (عج)و مولا و سرور خود هستند ،جدا کنید.یقین داشته باشید همان گونه که بی تفاوتی به به پدر جسمانی گناهی بزرگ است،بی تفاوتی و فراموشی از پدر معنوی (حضرت مهدی )بزرگتر است "واین بی تفاوتی می تواند لطمات بی شماری را به ما وارد کند .اگر تاکنون نسبت به امام عصر -ارواحنا فداء-بی تفاوت بوده و در اندیشه ظهور حیاتبخش آن حضرت (عج)نبوده اید ،اگر تاکنون اهل دعا و نیایش ومهمتر از همه اینها،اهل عمل برای فرا رسیدن روزگار پرشکوه عصر ظهور نبوده اید ،بهتر نیست یه بار دیگه مسئله رو از اول مرور کنید....(سید ابن طاووس (رحمه الله علیه)می گوید :شبی در سامرا وارد سرداب امام زمان (عج)شدم ،صدای ملکوتی امام که با لحنی آرام و دلسوزانه دعا می کرد را شنیدم :شنیدم که می گفت :پروردگارا "شیعیان ما از ما هستند،از زیادی گل ما خلق شده اند و به آب ولایت ما عجین گشته اند ، خدایا آنها را بیامرز و گناهانشان را عفو فرما .پروردگارا "آنها را روز قیامت در مقابل چشم دشمنان ما مواخذه مفرما ،چنانچه میزان گناهشان بیشتر و ثوابشان کم است از اعمال من بردار و به ثواب آنها بیفزای...)اصلا ما چقدر آقا رو میشناسیم ،آیا فقط شناختن کافیه ؟

میلاد با سعادت حضرت ابوالفضل العباس(ع)و روز جانباز مبارک باد

در سال 26 هجري قمري، حضرت عباس (ع) پايه عرصه گيتي نهاد. مادر گراميش فاطمه، دخت حزام بن خالد بن ربيعه بن عامر كلبي و كنيه اش (ام البنين) بود.

چند سال پس از شهادت حضرت فاطمه (س) بود، كه اميرالمومنين از برادرش عقيل، كه به اصل و نسب قبايل آگاه بود، درخواست كرد زني را از دودماني شجاع  براي او خواستگاري كند و عقيل، فاطمه كلابيه (ام البنين) را براي آن حضرت خواستگاري كرد و ازدواج صورت گرفت.

اميرالمومنين (ع) از اين بانوي گرامي، صاحب چهار پسر به نامهاي عباس، عثمان، جعفر و عبدالله شد.

عباس (ع) ازبرادران ديگرش بزرگتر بود و هر چهار برادر به امام خويش، حسين (ع) وفادار بودند و در روز عاشورا در راه آن امام جان خود را نثار كردند و...          

                                                                             (برای خواندن بقیه مطالب به ادامه مطلب بروید)

ولادت با سعادت حضرت امام زین العابدین (ع)و روز خبرنگار مبارک باد

مادر امام سجاد)ع)

درکتابهاي تاريخ آمده است که مادر امام سجاد (ع) " شهربانو" دختر آخرين پادشاه ساساني" يزدگرد سوم" بوده است.

امپراتوري ايران، همچون هر نظام جاهلي ديگر بر ظلم وستم و سياستهاي طبقاتي استوار بود. با درخشيدن نور    اسلام،اين نظام همچون درختي پوک و پوسيده که از وزش بادهاي سهمناک ريشه کن مي شود، نابود شد. پادشاه ايران ازشهري به شهري مي گريخت تا آنکه سرانجام در خراسان به قتل رسيد و خانواده اش در همان شهر ماندگار شدند تا آنکه خراسان در روزگار خلافت عثمان در سال 32 هجري به دست مسلمانان فتح شد و خانواده امپراتور مقتول ايران، به اسارت مسلمانان درآمدند و به مدينه آورده شدند. چون آنها را در پيشگاه خليفه سوم و اصحاب بزرگ پيامبر حاضر کردند، اميرمومنان علي بن ابيطالب (ع ) عثمان را به گراميداشت خاندان يزد گرد تشويق کرد و بدين منظور حديثي از پيامبر(ص) را براي او خواند که فرموده بود:« عزيزان قومي را که به ذلت افتاده اند، گرامي داريد» شايد يکي از حکمتهاي اين سخن دلجويي از مردمي باشد که همواره سران و بزرگان خود را مورد احترام قرار مي دادند، تا مبادا پرده هاي کينه و دشمني ميان آنان و پذيرش اسلام، مانعي ايجاد کند. چون عثمان در اين باره درنگ کرد، اميرمومنان(ع) فرمود:

« به خاطر خدا سهم خود و سهم بني هاشم را از اينان آزاد کردم.» ....

                                                                   (برای خواندن بقیه مطالب به ادامه مطلب بروید)

                             میلاد با سعادت امام حسین و روز پاسدار مبارک باد

سلام بر تو ای نزدیک ترین نام به خدا! سلام بر تو ای سفینه عشق! مدینه را شور حضور تو پر کرده است. شمیم لبخند پنجره ها! فضا را عطرآگین نموده و آسمان، خیره به نورافشانی مُنزل وحی، نام زیبای تو را زمزمه می کند و زمین چه سعادتمند، گهواره حضور تو پیدا شده است. ای رهبر عاشقان و دلدادگان، ای حسین (ع) میلادت گرامی و پاینده باد.

روز سوم شعبان سال چهارم هجرى، در بيت عصمت و طهارت نوزادى متولد شد كه ولادتش قلبها را مسرور و ديده‏ ها را گريان ساخت. كودك را نزد رسول خدا (ص) آوردند. پيامبر گرامى در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و او را (حسين) ناميد. جبرئيل و فرشتگان آسمانها براى تهنيت و شادباش به محضر رسول خدا (ص) نازل می شدند و ...                           

                                                                       (برای خواندن بقیه مطالب به ادامه مطلب بروید)

یا صاحب الزمان ! داستان یوسف را گفتن وشنیدن به بهانه ی توست  .

شرمنده ایم .

می دانیم گناهان ما همان چاه غیبت توست .

می دانیم كوتاهیها ، نادانیها و سستیهای ما ، ستمهایی است كه در حق تو كرده ایم .

یعقوب به پسران گفت : به جستجوی یوسف برخیزید ،

و ما با روسیاهی و شرمندگی ، آمده ایم تا از تو نشانی بگیریم .

به ما گفته اند اگر به جستجوی تو برخیزیم ، نشانی از تو می یابیم .

اما ای فرزند احمد ! آیا راهی به سوی تو هست تا به دیدارت آییم .

اگر بگویند برای یافتن تو باید بیابانها را در نوردیم ، در می نوردیم .

اگر بگویند برای دیدار تو باید سر به كوه و صحرا گذاریم ، می گذاریم .

ای یوسف زهرا !

خاندان یعقوب پریشان و گرفتار بودند ،

ما و خاندانمان نیز گرفتاریم ،

روی پریشان ما را بنگر . چهره زردمان را ببین .

به ما ترحم كن كه بیچاره ایم و مضطر

ای عزیزِ مصرِ وجود !

سراسر جهان را تیره روزی فرا گرفته است .

نیازمندیم ! محتاجیم و در عین حال گناهكار

از ما بگذر و پیمانه جانمان را از محبت پر كن .

یابن الحسن !

برادران یوسف وقتی به نزد او آمدند كالایی – هر چند اندك – آورده بودند ،

سفارش نامه ای هم از یعقوب داشتند .

اما ...

ای آقا ! ای كریم ! ای سرور !

ما درماندگان ، دستمان خالی و رویمان سیاه است .

آن كالای اندك را هم نداریم .

اما... نه ،

كالایی هر چند ناقابل و كم بها آورده ایم .

دل شكسته داریم

و مقدورمان هم سری است كه در پایت افكنیم .

ناامیدیم و به امید آمده ایم .

افسرده ایم و چشم به لطف و احسان تو دوخته ایم .

سفارش نامه ای هم داریم .

پهلوی شكسته مادر مظلومه ات زهرا را به شفاعت آورده ایم .

یا صاحب الزمان !

به یقین ، تو از یوسف مهربانتری .

تو از یوسف بخشنده تری .

به فریادمان برس ، درمانده ایم .

ای یوسف گم گشته ! و ای گم گشته ی یعقوب !

یعقوب وار ، چه شبها و روزها كه در فراق تو آرام و قرار نداریم .

در دوران پر درد هجران ، اشك می ریزیم و می گوییم :

تا به كی حیران و سرگردان تو باشیم .

تا به كی رخ نادیده ترا وصف كنیم .

با چه زبانی و چه بیانی از اوصاف تو بگوییم و چگونه با تو نجوا كنیم .

سخت است بر ما ، كه از دوری تو ، روز و شب اشك بریزیم .

سخت است بر ما ، كه مردم نادان تر واگذارند .

سخت است بر ما ، كه دوستان ، یاد ترا كوچك شمارند .

یا بقّیةالله !

خسته ایم و افسرده ،

نالانیم و پژمرده ،

گریه امانمان را بریده است .

غم دوری ، دیوانه مان كرده است .

اما نمی دانیم چه شیرینی و حلاوتی در این درد و دوری است كه می گوییم :

كجاست آن كه از غم هجران تو ناشكیبایی كند .

تا من نیز در بی قراری ، یاریش دهم

كجاست آن چشم گریانی كه از دوری تو اشك بریزد ؟

تا من او را در گریه یاری دهم

مولای من ! دیدگانمان از فراق تو بی فروغ گشته اند .

و می دانیم پیراهن یوسف ، یادگار ابراهیم ، نزد توست .

و ای كاش نسیمی از كوی تو ،

بوی آن پیراهن را به مشام جان ما برساند .

و ای كاش پیكی ، پیراهن ترا به ارمغان بیاورد

تا نور دیدگانمان گردد .

ای كاش پیش از مردن ، یك بار ترا به یك نگاه ببینیم .

درازی دوران غیبت ، فروغ از چشمانمان برده است

كی می شود شب و روز ترا ببینیم و چشمانمان به دیدار تو روشن گردد ؟

شكست و سرافكندگی ، خوار و بی مقدارمان كرده است .

كی می شود ترا ببینیم كه پرچم پیروزی را برافراشته ای ؟

و ببینیم طعم تلخ شكست و سرافكندگی را به دشمن چشانده ای .

كی می شود كه ببینیم یاغیان و منكران حق را نابود كرده ای ؟

و ببینیم پشت سركشان را شكسته ای .

كی می شود كه ببینیم ریشه ستمگران را بركنده ای ؟

و اگر آن روز فرا رسد ...

و ما شاهد آن باشیم ،

شكرگزار و سپاسگو نجوا می كنیم :

الحمدلله رب العالمین .

صحبتی دوستانه با دختران

در خيابان چهره آرايش مكن

 از جوانان سلب آسايش مكن

   زلف خود از روسري بيرون مريز

   در مسير چشمها افسون مريز

 ياد كن از آتش روز معاد

  طرفه گيسو مده بر دست باد

    خواهرم ديگر تو كودك نيستي

   فاش گويم تو عروسك نيستي!

خواهرم اي دختر ايران زمين

 يك نظر عكس شهيدان را ببين

  خواهر من اين لباس تنگ چيست

 پوشش چسبان رنگارنگ چيست

    پوشش زهرا مگر اين گونه بود؟ !

 خواهرم اين قدر طنازي مكن

با اصول شرع لجبازي مكن

 در امور خويش سرگردان مشو

  نو عروس چشم نامردان مشو!

خواهرم  قلب مهدي خسته است

از گناهان ماست که مهدی رو بسته است!

علامه مصباح یزدی را تا چه اندازه می شناسید؟

محمد تقى مصباح يزدى در سال 1313 هجرى شمسى در شهر كويرى يزد ديده به جهان گشود. وى تحصيلات مقدماتى حوزوى را در يزد به پايان رساند و براى تحصيلات تكميلى علوم اسلامى عازم نجف شد; ولى به علت مشكلات فراوان مالى، بعد از يكسال براى ادامه تحصيل به قم هجرت كرد. از سال 1331 تا سال 1339 ه.ش در دروس امام راحل(قدس سره) شركت و در همين زمان، در درس تفسير قرآن، شفاى ابن سينا و اسفار ملاصدرا از وجود علامه طباطبايى(رحمه الله)كسب فيض كرد. وى حدود پانزده سال در درس فقه آيت الله بهجت مدظلّه العالى شركت داشت. بعد از آن كه دوره درسى ايشان با حضرت امام به علت تبعيد حضرت امام قطع شد، معظّم له به تحقيق در مباحث اجتماعى اسلام، از جمله بحث جهاد، قضا و حكومت اسلامى، پرداخت. وى در مقابله با رژيم معدوم پهلوى نيز حضورى فعّال داشت كه از آن جمله، همكارى با شهيد دكتر بهشتى، شهيد باهنر و حجة الاسلام و المسلمين هاشمي رفسنجانى است و در اين بين، در انتشار دو نشريه با نام هاى "بعثت" و "انتقام" نقش داشت كه تمام امور انتشاراتى اثر دوم نيز به عهده معظّم له بود. سپس در اداره، مدرسه حقّانى به همراه آيت الله جنتى، شهيد بهشتى و شهيد قدوسى فعّاليّت داشت و حدود ده سال در آن مكان به تدريس فلسفه و علوم قرآنى پرداخت. از آن پس، قبل و بعد از انقلاب شكوه مند اسلامى با حمايت و ترغيب امام خمينى (قدس سره)، چندين دانشگاه، مدرسه و مؤسّسه را راه اندازى كرد كه از مهم ترين آنها مى توان از بخش آموزش در مؤسّسه در راه حق، دفتر همكارى حوزه و دانشگاه و بنياد فرهنگى باقرالعلوم نام برد.

ايشان هم اكنون رياست مؤسّسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى(رحمه الله) را از جانب مقام معظّم رهبرى برعهده دارد. معظّم له در سال 1369 به عنوان نماينده مجلس خبرگان از استان خوزستان و اخيراً نيز از تهران به نمايندگى مجلس خبرگان برگزيده شده است. ايشان داراى تأليفات و آثار متعددى در زمينه هاى فلسفه اسلامى، الهيّات، اخلاق و عقايد مى باشد.

               آقا را بیشتر بشناسیم                 

زندگی مقام معظم رهبری آیت الله خامنه ای، بسیار ساده و در پایین ترین سطح و با كم ترین امكانات می باشد.
معظم لَه مانند معمولی ترین افراد جامعه زندگی می كنند. ما زمانی خدمت ایشان رفتیم وازآقا درخواست نمودیم تا اجازه بفرمایند از داخل منزلشان و وضیعت زندگیشان فیلم برداری كنیم، تامردم وضیعت زندگی رهبر خود را ببینند و بفهمند كه ایشان چگونه زندگی می كنند.
آقا فرمودند: «اگر شمابخواهید زندگی مرا نشان بدهید می ترسم خیلی ها باورنكنند.» (حجت الاسلام المسلمین سید علی اكبر حسینی؛ برنامه اخلاق در خانواده)

شامی در محضر آقا

  روزی كه در منزل مقام رهبری، در خدمت ایشان بودم، بحث قدری به طول انجامید و نزدیك مغرب شد. پس از نماز، معظم لَه با مهربانی به من فرمودند: «آقا رحیم! شام را مهمان ما باشید.»
بنده در عین حال كه این را توفیقی می دانستم، خدمتشان عرض كردم: «اسباب زحمت می شود.»
مقام معظم رهبری فرمودند: «نه، بمانید؛ هرچه هست با هم می خوریم.» وقتیكه سفره  را گشودند و شام را آوردند، دیدم شام چیزی جز املت ساده نیست! (سردار سرلشكر سید رحیم صفوی)

گوشت كوپنی

  مصرف گوشت خانه ی آیت الله خامنه ای در زمان ریاست جمهوری تنها از طریق كوپن بود.ایشان درآن زمان به من فرمودند: «من تاكنون غیرازهمان گوشت كوپنی كه به همه مردم داده می شود گوشت دیگری از بازار نخریده ام.» امروز هم زندگی ایشان مثل زندگی مردم محروم ومستضعف است. (آیت الله مصباح یزدی)

میز و صندلی

  زندگی شخصی آقا از سادگی و سلامت خاصی برخوردار است. این سادگی به زندگی  نزدیكان ایشان نیز سرایت كرده است. آقا و فرزندانش اهل تجملات نیستند. همین اعتقاد  آنان را از سوء استفاده از مقام و موقعیت بازداشته است. من این سادگی را در منزل ایشان به تماشا نشستم. روزی معظم لَه مرا به كتابخانه خود دعوت كردند، من درآن جا یك میز ساده و قدیمی دیدم. در كنار میز نیز یك صندلی كهنه بود. آن میز وصندلی مربوط به قبل از انقلاب بود. مقام معظم رهبری در كتابخانه ی ساده ی خود هنوز از همان میز و صندلی استفاده می كنند. (آیت الله سیدمحمودهاشمی شاهرودی)

پناه بردن به موكت

  بر خود واجب می دانم كه شهادت دهم  زندگی داخلی آیت الله خامنه ای نه ازباب این كه رهبر عزیزانقلاب ما به این حرف ها نیاز داشته باشند، بلكه وظیفه خود می دانم تا این مهم را به مردم مسلمان وانقلابی ایران بگویم.
من از داخل منزل ایشان مطلع هستم. مقام معظم رهبری درخانه، بیش از یك نوع غذا بر سفره ندارند. خانواده ی معظم لَه روی موكت زندگی می كنند. روزی به منزل ایشان رفتم، یك فرش مندرس آن جا بود. من از زبری آن فرش به موكت پناه بردم! (حجت الاسلام والمسلمین حاج سید احمد خمینی«ره»)

برنج كوپنی

  من درآن زمان نماینده ی مجلس شورای اسلامی بودم. همسرم یكی از بچّه ها را نزد پزشك برد و درمطب دكتر همسر مقام معظم رهبری را ملاقات كرد. ایشان نیز یكی از فرزندان خود را برای مداوا به آنجا آورده بودند. كسی نمی دانست كه ایشان كیست!
چون نوبت به همسر اقا رسید؛ به اتاق پزشك مراجه كردند. دكتر پس از معالجه فرزند مقام معظم رهبری گفت: «برای مداوای فرزندتان روزی یك لیوان لعاب برنج به او بدهید.
همسر مقام معظم رهبری گفت: «ما چنین امكاناتی را نداریم.»
پزشك كه ایشان را نمی شناخت عصبانی شد و گفت: «مگر امكان دارد درخانه ای برنج نباشد؟!»
 همسر مقام معظم رهبری فرمود: «آقای ما اجازه  نمی دهد كه درخانه، غیرازبرنج كوپنی استفاده كنیم وآن هم كفاف خوراك ما را بیش ازیك باردرهفته نمی دهد.» (آقای  سید علی اكبر طاهایی)

خانه ای كوچك و غذایی ساده

  زمانی كه مقام معظم رهبری در ایرانشهرتبعید بودند، در ساختمانی كه یك اتاق و یك آشپزخانه داشت زندگی می كردند.
همین مكان كوچك هر روز پذیرای تعداد زیادی از مهمانانی بود كه از راه های دور و نزدیك به آن جا می آمدند. من هم توفیق داشتم كه در آن روزها به دیدن ایشان بروم. چون به ایرانشهر رفتم وآقا را زیارت كردم، دیدم كه تك و تنهایند و كسی كمك كار ایشان نیست.
تصمیم گرفتم چند روز در آنجا بمانم و به معظم لَه كمك كنم. درتمام روزهایی كه من درمحضر آقا بودم، غذای ایشان و مهمان ها سیب زمینی، نیمرو وتخم مرغ آب پز بود. (حجت الاسلام والمسلمین سید علی اصغر باقی زاده)

ساده زیستی آقا

  با اینكه مقام معظم رهبری می توانند از همه ی امكانات مادی بهره مند شوند، سطح زندگی خصوصی ایشان از سطح زندگی یك شهروند معمولی پایین تر است.
معظم لَه علاوه بر این كه از یك زندگی معمولی سطح پایین بهره می برند، دائماً به مسئولان سفارش می كنند: «مواظب زندگی خود باشید. اصراف نكنید.»
آیت الله خامنه ای معتقدند كه مردم را باید عملاً به ساده زیستی دعوت نمود. خودشان در صف مقدم این دعوت هستند. ایشان در مناسبت های خاصی كه برنامه خواندن صیغه ی عقد دارند، قبل از اجرای عقد، حدود یك ربع، عروس و داماد و خانواده های آن ها را به رعایت صرفه جویی دعوت می نمایند و می فرمایند:
«خرج های گزاف نداشته باشید؛ تشریفات و ریخت و پاش نداشته باشید.»
خود آقا هم در زندگی خصوصی شان، دقیقاً همین طور عمل می كنند. معظم له نه حقوق از جایی دریافت می كنند و نه از وجوهاتی كه از اطراف و اكناف خدمت ایشان می آید، برای زندگی شخصی خود استفاده می كنند. زندگی ایشان از طریق هدایا و نذوراتی است كه علاقه مندان و ارادتمندان معظم لَه تقدیم می كنند.
فرزندان آقا هم همین طور زندگی می كنند و همین سادگی و ساده زیستی را دارند. (حجت الاسلام و المسلمین محمدی گلپایگانی)

شام مختصر

  در اوایل ریاست جمهوری آیت الله خامنه ای، یك شب دیداری با ایشان داشتم. صحبت به درازا كشید، معظم لَه فرمودند: «شام پیش ما بمان.»
من از این دعوت خوشحال شدم؛ زیرا می توانستم مدتی بیش تر در خدمت ایشان باشم.
آقا فرمودند: «من نمی دانم شام چی داریم یا اصلاً به اندازه ما دونفر شام هست یا نه؟ به هر حال، هرچه باشد با هم می خوریم.»
از همان دفتر كار به منزل تلفن زدند و با خانواده صحبت كردند و گفتند: «خانم، شام چی داریم؟ فلانی پیش ماست و من گفته ام كه هر چه باشد با هم می خوریم.»
از جواب های آیت الله خامنه ای، احساس كردم كه در منزل به اندازه یك نفر شام كنار گذاشته اند.
آقا فرمودند: «عیبی نداره! هر چه هست برای ما بفرستید، قدری هم پنیر و ماست همراهش كنید.»
پس از گذشت حدود یك ربع، یك بشقاب برنج ساده با یك كاسه كوچك خورشت معمولی خیلی متوسط و مختصر آوردند. قدری هم شاید نان و پنیر و ماست همراه آن بود. آن ها  را نصف كردیم و با هم خوردیم.
من در دلم و بعدها به زبانم، هزار مرتبه خداوند را به سبب نعمت انقلاب اسلامی شكر كردم كه چنین تحولی در كشور ایجاد كرد. در دستگاه طاغوت – در قبل از انقلاب – چه جاه و جلال و تجمل و اصراف و تبذیری وجود داشت و امروز رئیس جمهور چه ساده زندگی می كند!
زندگی آیت الله خامنه ای هنوز هم همین طور است. روش ایشان در زندگی عوض نشده است. اگر معظم لَه مردم را به صرفه جویی دعوت می كنند، خودشان قبل از مردم به صرفه جویی عمل می نمایند. (دكتر غلامعلی حداد عادل)

عدم سوء استفاده از موقعیت

  در زمان ریاست جمهوری آیت الله خامنه ای، ایشان ماجرایی را برای من تعریف كردند كه بسیار شنیدنی و جالب است.
معظم لَه فرمودند روزی در دفتر كارم نشسته بودم، تلفن زنگ زد. مادرم پشت خط بود، گوشی را كه برداشتم با صدای خنده ایشان روبه رو شدم. علت را پرسیدم؛ مادرم گفت: «چند روزی است در خانه هیچ نداریم، پدرت هم پولی ندارد.»
این داستان برای من بسیار مهم بود. پدر و مادر رئیس جمهور كشور، پول و غذا ندارند.
ماجرای مذكور نشان از ساده زیستی در خانه مقام ولایت دارد. ایشان در خانه بسیار ساده زندگی می كنند و هیچ فردی تا به حال نتوانسته از موقعیت معظم لَه سوء استفاده كند. چه افتخاری برای ملت مهم تر از این كه چنین شخصیت ارزشمندی رهبری آنان را بر عهده دارد؟! (حجت الاسلام و المسلمین مسیح مهاجری)

فرش های ساییده

  مقداری زیلو در خانه مقام معظم رهبری بود. آن ها را جمع كردیم و فروختیم و یك مقدار هم پول از مال شخصی خودم روی آن ها گذاشتم. تا به جای آن زیلوها، برای منزل آقا فرشی تهیه كنیم.
وقتی زیلوها را عوض كردیم و فرش ها را پهن نمودیم، آقا تشریف آوردند و فرمودند: «این ها دیگر چیست؟!»
گفتم:« زیلوها را عوض كردیم.»
فرمودند: اشتباه كردید كه عوض نمودید. بروید همان زیلوها را بیاورید. اصرار را بی فایده دیدم و با هزار مكافات رفتم و زیلوها را پیدا كردم وتوی خانه انداختم. زیلوهایی كه واقعاً به آن ها نگاه می كردی، می دیدی كه نخشان در آمده و ساییده شده اند. (سردار سرتیپ پاسدار شوشتری)

كوپن قند و شكر

  در زمان ریاست جمهوری آیت الله خامنه ای، روزی همسر ایشان به منزل ما آمدند و به من گفتند: «كوپن قند و شكر ما تمام شده است، اگر شما قند و شكر دارید مقداری به ما قرض بدهید.» (خانم زهرا رهنورد)

ورود بسیجیان و طلاب در چت روم ها لازم است

بعضی از بسیجیان و طلاب وارد شدن در چت روم ها را کاری ناپسندانه می پندارند و خبر ندارند که دشمنان و افراد سودجو هوسران چه تبلیغاتی در این مکانها میکنند زیرا مکان را آماده برای تبلیغ و سودجویی خود میدانند و مانعی برای کار خود نمی یابند .بسیاری از شبهات دینی از طرف وهابیت         در میان جوانان ممکن است سر منشاش همین چت روم ها  باشد که جوان نیز توانایی پاسخ به آن را ندارد پس در برابرش تسلیم میشود .ویا روزانه چندین نفر از همین مکانها به فساد کشیده می شوند که افراد سودجو با الفاظ تحریک آمیزشان افراد را به خواب غفلت برده وبا وب کن های خود تصاویری مستهجن بصورت زنده به آنها نشان داده و وقتی فرد را آماده برای پیاده کردن افکار ننگین خود کردند آنها را به خانه های فساد می کشانند .چرا ما اینجا را یک صحنه جنگ ندانیم "یک جنگ سخت فرهنگی.چرا ما از اینجا جوانان را امر به معروف و نهی از منکر نکرده و آنها را با اسلام واقعی و زیبا آشنا کرده و تصور آنها از یک اسلام خشن که در ذهنشان متصور شده یا این افراد برایشان به تصویر کشیده اند به اسلام واقعی هدایت کنیم. مگر امر به معروف حتما باید در خیابان و کوچه و خانه ومدرسه باشد .بیایید با دید باز به جهان خود بنگریم و از افکار پوچ خود دست برداریم و از افکار خشک دوری کنیم .در حال حاضر وقتی می دانیم که یکی از جدید ترین راههای دشمن برای جوانان همین چت روم ها شده بیاییم جلوی آنها را بگیریم نه با هر راهی فقط از راه خودش و آن این است که شبهات بهائیت را با جواب منطقی بدهیم و یا حداقل جلوی تبلیغات هایشان رابگیریم وهمچنین چهره واقعی سودجویان را به جوانان نشان بدهیم و عاقبت این قضایا را روشن کنیم حال می خواهد دنیوی باشد یا اخروی .ما باید سعی کنیم به آنها بفهمانیم که آنها را دوست داریم و قصد ما فقط راهنمایی آنهاست نه با سخنان خشک آنها را به دین بدبین کنیم زیرا جوانان امروزی از حرف های به اصطلاح زوری یا نصیحتی خوششان نمی آید .باید اول با جوان دوست شد و وقتیکه به  ما اطمینان حاصل کردند بعد به امر به معروف و نهی از منکر آنها بپردازیم . ما باید راههای نفوذ دشمنان و هوسرانان را به دلهای پاک جوانان ببندیم .

تازه كارهاي محيط اينترنت و اتاقهاي بازي، قمار و گفتگو به راحتي قابل شناسايي هستند.
مثلاً زبان خاص چت را ندارند، سؤالهاي فني مي كنند، براي تنظيم پروفايلها نياز به كمك دارند، در جواب دادن سريع هستند، سؤالهايي مي پرسند و يا پاسخهايي مي دهند كه شخصيتشان را نمودار مي كند، جوابهايشان ابهام ندارد، به نظر مي رسد صادق هستند، محتاطانه عمل نمي كنند و...
با تمام اين اوصاف، يك بزهكار ساده هم مي تواند يك قرباني داشته باشد؛ قربانيهايي كه غالباً كودك هستند و مورد بي توجهي پدر و مادرشان قرار گرفته اند. مقصر كيست؟ كودك، والدين، تكنولوژي، بزهكار، كدام يك؟
در يك مورد، جواب كاملاً واضح است؛ كودك كمترين تقصير را دارد. مطابق آمار انجمن حمايت از كودكان آمريكا در سال 2001، از 120 مورد تجاوزي كه توسط FBI در سال 2000 مورد كشف و بازجويي قرار گرفته شد، بيش از 70 مورد، خود آدرس و تلفن قربانيانشان را پيدا كرده اند و همچنين 105 مورد، اولين ارتباطشان را از اتاق گفتگو شروع كرده اند و نهايتاً 750 گيگا بايت تصاوير هرزه از قربانيان آنها كشف شده است. چه آن را انجمنهاي حقوق مدني آزادي، سرگرمي بدانند و چه ندانند، كودكان بيگناه دچار آسيبهاي شديد روحي و جسمي شده اند؛ ناهنجاريهايي كه مي تواند تا پايان عمر همراه آنها باشد يا اين كه خود پايان عمر آنها باشد.

 حل نشدن در فساد محیط:

اثر مهم دیگری که انتظار حضرت مهدی ^(عج) دارد، حل نشدن در مفاسد محیط و عدم تسلیم در برابر آلودگی هاست. هنگامی که فساد فراگیر می شود و اکثریت را به آلودگی می کشاند، گاهی افراد پاک در یک بن بست سخت روانی قرار می گیرند؛ بن بستی که از یأس اصلاحات سرچشمه می گیرد. حتی گاهی فکر میکنند کار از کار گذشته و دیگر امیدی به اصلاح نیست و تلاش و کوشش برای پاک نگاه داشتن خویش بیهوده است. این یأس و ناامیدی ممکن است آن ها را تدریجا به سوی فساد و همرنگی با محیط بکشاند نتوانند هود را در جهان به صورت یک اقلیت صالح در برابر اکثریت ناسالم حفظ کنند و همرنگ جماعت نشدن را موجب رسوایی بدانند.

تنها چیزی که می تواند در آن ها روح «امید» بدمد و به مقاومت و خویشتنداری دعوت کند و نگذارد در محیط فاسد حل شوند، امید به اصلاح نهایی است. تنها در این صورت است که آنها دست از تلاش و کوشش برای حفظ پاکی خویش و اصلاح دیگران بر نخواهند داشت.

به همین دلیل امید را می توان همواره به عنوان یک عامل موثر تربیتی در تربیت شخصیت های ناسالم شناخت. همچنین افراد صالحی که در محیط فاسد گرفتارند، بدون امید نمی توانند خویشتن را حفظ کنند.

از آن چه اشاره شد به خوبی می توان دریافت که چرا پیشوایان معصوم ما جایگاه بس والایی برای انتظار فرج (به ویژه در دوران پنهان زیستی آخرین حجت الهی) قائل بوده اند.

همه هست آرزويم...!

 
همه هست آرزويم كه ببينم از تو رويى

چه زيان تو را كه من هم برسم به آرزويى؟!

به كسى جمال خود را ننموده‏يى و بينم

همه جا به هر زبانى، بود از تو گفت و گويى!

غم و درد و رنج و محنت همه مستعد قتلم

تو بِبُر سر از تنِ من، بِبَر از ميانه، گويى!

به ره تو بس كه نالم، ز غم تو بس كه مويم

شده‏ام ز ناله، نالى، شده‏ام ز مويه، مويى

همه خوشدل اين كه مطرب بزند به تار، چنگى

من از آن خوشم كه چنگى بزنم به تار مويى!

چه شود كه راه يابد سوى آب، تشنه كامى؟

چه شود كه كام جويد ز لب تو، كامجويى؟

شود اين كه از ترحّم، دمى اى سحاب رحمت!

من خشك لب هم آخر ز تو تَر كنم گلويى؟!

بشكست اگر دل من، به فداى چشم مستت!

سر خُمّ مى سلامت، شكند اگر سبويى

همه موسم تفرّج، به چمن روند و صحرا

تو قدم به چشم من نه، بنشين كنار جويى!

نه به باغ ره دهندم، كه گلى به كام بويم

نه دماغ اين كه از گل شنوم به كام، بويى

ز چه شيخ پاكدامن، سوى مسجدم بخواند؟!

رخ شيخ و سجده‏گاهى، سر ما و خاك كويى

بنموده تيره روزم، ستم سياه چشمى

بنموده مو سپيدم، صنم سپيدرويى!

نظرى به سوىِ (رضوانىِ) دردمند مسكين

كه به جز درت، اميدش نبود به هيچ سويى‏

جانم به لب رسیده جوابم نمی دهی ؟
از جام وصل خویش شرابم نمی دهی ؟

داغ از حرارت جگرم ناله می کند
می سوزم از فراق و تو آبم نمی دهی؟

از نرگس دو چشم تو بیمارم ای طبیب
یک نسخه بهر حال خرابم نمی دهی؟

عشق تو را به نقد جوانی خریده ام
در پیری ام بهای شبابم نمی دهی ؟

من طفل نورسم به دبستان معرفت
آموزگارعشق کتابم نمی دهی؟

آه دل شکسته من ذکر نام توست
پاسخ به آه قلب کبابم نمی دهی ؟

دارم سلام بر لب لعل تو صبح و شام
غنچه دهان ز چیست جوابم نمی دهی؟

شب ها به یاد روی تو در خواب می روم
تصویر روی خویش به خوابم نمی دهی ؟

آموزگار عشق ! کتابم نمی دهی ؟
پاسخ به آه قلب کبابم نمی دهی؟

تصویر روی خویش به خوابم نمی دهی ؟
اگر چه گنهکار عاصیم 

دارم یقین ز لطف عذابم نمی دهی

.  اللهم عجل لولیک الفرج.

سلام یوسف زهرا....آقای من
می خواهم از تو بنویسم و برای تو
و از انتظاری که اکنون مهریست اجین شده با قلبم
ای گل نرگس...
تا کی غروب دلگیر جمعه هایی که نیامدی را بشمارم؟
و چقدر با اشک حسرت چشمان منتظر به دیدارت را شستشو دهم؟
و به کدامین مقصد جاده بی انتهای صبوری را بپیمایم؟
آقای من..
بیا و با آمدنت گل عشقت را در قلبهای بی قرار معطر کن....
و نهال عدل و برابری را بارور ساز
مهدی جان...
قدم بر دیدگانم گذار که جان و هستی ام قدمگاه توست

   اَللّهُمَّ عجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَج

ولايت در زمان غيبت‏حضرت ولى عصر(عج)

برهان عقلى بر ضرورت ولايت فقيه در عصر غيبت نظير برهان بر نبوت و امامت است. زيرا آنچه كه اثبات كننده نبوت عامه است، يكى نياز بشر به قوانين الهى است، و ديگر نياز به وجود فردى است كه به دليل مسانخت و هم جنسى با انسانها، ضمن اسوه بودن، توان تدبير و اجراى همه قوانين الهى را داشته باشد. وگرنه اگر جامعه بشرى نياز به قانون الهى نداشته باشد، و يا آن كه قوانين الهى به تنهايى براى اداره زندگى اجتماعى، آنچنان كه مقتضاى حيات انسانى است، كفايت نمايند، ضرورتى براى نبوت اثبات نخواهد شد.

دليل مطلب اين است كه در صورت بى‏نيازى نسبت به قوانين الهى، دليل ارتباط انسان با خداوند منتفى مى‏گردد، و در صورت كفايت قوانين الهى براى گذران حيات اجتماعى، راهى براى اثبات نبوت باقى نمى‏ماند. زيرا اگر قوانين به تنهايى براى رفع حاجت‏هاى زندگى انسانى كفايت كنند، فرشتگان نيز مى‏توانند از راه الهام، عهده‏دار ابلاغ اين قوانين گردند، به طورى كه هر فرد صالحى به قانونى از قوانين الهى آشنا گردد. گرچه همين معنا به نوبه خود سهمى از نبوت محسوب مى‏گردد.

بنابراين سر اين مطلب كه نبى حتما بايد انسانى از جنس ديگران باشد، اين است كه فرشته نه اسوه آدميان است، و نه مدير و مدبر امور اجتماعى انسان.

اثبات امامت عامه نيز با همان دو اصل يعنى احتياج انسان به قوانين الهى، و نياز به رهبرى اجتماعى است، زيرا هر چند كه با رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و اله و سلم تشريع قوانين الهى به اتمام مى‏رسد، ليكن بسيارى از عمومات و اطلاقات، تخصيص و يا تقييد يافته، و علم به آنها در نزد كسى است كه به منزله جان نبى، در ارتباط باطنى با نبى اكرم صلى الله عليه و اله و سلم مى‏باشد. از اين رو بعد از رحلت پيامبر نياز به شخصى است كه هم آگاه به قوانين اسلامى باشد، و هم عهده دار ولايت و سرپرستى اجتماع باشد.

و اما در زمان غيبت بعد از آن كه بيان مقيدات و مخصصات شريعت نبوى به حد نصاب رسيد، ديگر كمبودى در بخش قوانين احساس نمى‏شود. ليكن اين مقدار، جوامع انسانى را از انسان قانون شناس و امينى كه عهده دار سرپرستى و اجراى قوانين باشد، بى‏نياز نمى‏كند. اين نياز همان امرى است كه ضرورت ولايت فقيه عادل مدير و مدبر را در زمان غيبت امام زمان عليه السلام اثبات مى‏نمايد.

از مقايسه مقدمات براهينى كه بر نبوت و امامت عامه اقامه مى‏شود با آنچه كه ضرورت ولايت فقيه را اثبات مى‏نمايد، تفاوتى كه در نتايج اين براهين وجود دارد دانسته مى‏شود. زيرا در دو برهان اول يكى از دو اصلى كه مثبت ضرورت نبوت و يا امامت است، احتياج به اصل تشريع قوانين الهى و يا آگاهى و علم به خصوصيات اين قوانين مى‏باشد، ليكن در برهان اخير، با پايان گرفتن تشريع در طول حيات پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و با تبيين خصوصيات قوانين الهى توسط وارثان علوم نبوى، آنچه كه اين احتياج را رفع مى‏كند حاصل است، از اين رو تنها امرى كه براى اثبات ولايت فقيه بدان تمسك مى‏شود، همان اصل دوم، يعنى نياز به ولايت و رهبرى كسى است كه ضامن اجراى قوانين باشد.

نتيجه متفرع بر اين اصل اين است كه حوزه مسؤوليت ولايت فقيه همان گونه كه در مباحث قبلى نيز بدان اشارت رفت، تنها در محدوده اجراى احكام است. در حاليكه نبى و امام علاوه بر اجرا، عهده‏دار ابلاغ شريعت و يا تبيين مقيدات و مخصصات قوانين الهى نيز مى‏باشند. بنابراين هرگز به وسيله ولى فقيه، در احكام الهى حكمى افزوده و يا كاسته نمى‏شود. و اگر در مواردى حكم ولى فقيه، مقدم بر حليت‏يك حلال و يا حرمت‏يك حرام مى‏باشد، اين از باب تقييد يا تخصص حكم الهى نيست، بلكه از باب حكومت برخى از احكام الهى بر بعضى ديگر است.

به عنوان مثال حكم مرحوم ميرزاى شيرازى به حرمت استعمال تنباكو به اين بيان كه: «اليوم استعمال تنباكو باى نحو كان در حكم محاربه با امام زمان - عليه السلام - است‏»، از باب تقييد و يا تخصيص قاعده حليت نمى‏باشد، بلكه به مصداق آيه شريفه «اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم‏» از باب حكومت‏حكم خداوند مبتنى بر ضرورت اطاعت از اولى الامر، بر ديگر احكام الهى است.

حكومت‏حكم به اطاعت از اولى الامر بر ديگر احكام، نظير حكومت مفاد قاعده «المؤمنون عند شروطهم‏» يعنى نظير حكومت وجوب رعايت‏شروط بر احكامى است كه محكوم به آنند، مانند اباحه خياطت و كتابت كه به شرط ضمن عقد ضرورت مى‏يابند. زيرا شخصى كه در ضمن عقد لازم، كتابت را شرط مى‏كند، گرچه عملا مباحى را واجب مى‏نمايد، ليكن به دليل آن كه دخالت و تصرف او در محدوده عمل است نه در محدوده قوانين، هرگز بر واجبى از واجبات الهى نمى‏افزايد. از اينرو اگر شرطى از محدوده عمل تجاوز كند، و در حوزه قانون گذارى تصرف نمايد، به دليل مخالفت با مقتضاى كتاب و سنت، و تجاوز به حريم قانونگذارى باطل مى‏شود.

به عنوان مثال، اگر كسى در ضمن عقد لازم، شرط بر عمل به خياطت و يا كتابت نكند، بلكه شرط حرمت‏يا وجوب اين دو را نمايد، بدين نحو كه در ضمن عقد بگويد، به شرط آن كه شما خياطت را واجب بدانيد، و يا آن كه كتابت را حرام نماييد در اين صورت، اين شرط به دليل ورود به منطقه قانونگذارى باطل مى‏باشد. مثال ديگرى كه مى‏تواند تفاوت دخالت در محدوده عمل و تصرف در محدوده قانونگذارى را بيان كند، مثالى است كه در مورد احكام ثانويه مطرح است. زيرا در مورد احكام ثانويه نيز اگر تصرفى واقع مى‏شود، در محدوده اجراء و عمل است نه قانونگذارى. مثلا بيمارى كه راه علاجش منحصر به مصرف داروى نجس و حرام است، طبيب در هنگام تجويز دارو، هرگز نمى‏تواند به بيمار بگويد من اين دواى آلوده را حلال مى‏كنم، چنانكه بيمار نيز نمى‏تواند حكم به حليت آن دارو را از طبيب دريافت نمايد. آنچه كه طبيب و مريض بر آن ماذونند، بيان ضرورت مصرف دارو جهت صحت و دستور عملى به مصرف آن است.

ولايت ولى فقيه نيز همانند آنچه كه در مساله شروط و يا در محدوده احكام ثانويه گفته شد مى‏باشد. فقيه جامع الشرائط هيچ گاه و در هيچ حالتى اذن دخالت در محدوده قانونگذارى را ندارد، بلكه آنچه كه او انجام مى‏دهد اجراى قوانين است. پس اگر قوانين در هنگام اجرا بدون تزاحم قابل عمل باشند، مطابق آن فرمان خواهد داد اما اگر اجراى قوانين به تزاحم منجر شد همان گونه كه طبيب براى حفظ مصالح اشخاص، شرب داروى حرام را تجويز مى‏نمايد، ولى فقيه نيز براى حفظ نظام اسلامى، بر انجام آنچه كه اهم است دستور مى‏دهد، و در عين حال حكم هر واقعه براى غير مورد تزاحم به همان حال اولى باقى، است، چنانكه حكم آن داروى حرام براى غير مضطر، به حرمت اصلى خويش باقى است.

پس ضرورت ولايت فقيه به همان برهان كه ضرورت نبوت و امامت عامه را اثبات مى‏كند، ثابت مى‏شود، با اين تفاوت كه آن برهان معروف، ضرورت نبوت و ولايت را از دو جهت، وليكن ضرورت ولايت فقيه در عصر غيبت را از يك جهت اثبات مى‏نمايد.

و به دليل همين امتياز است كه عمومات و اطلاقات كتاب و سنت، و هم چنين مخصصات و مقيدات شريعت را از نبى اكرم صلى الله عليه و اله و سلم و اهل بيت عصمت و طهارت - عليه السلام - كه وارثان علوم نبوى هستند اخذ مى‏نماييم، و حال آن كه از غير آن بزرگواران جز انتظار عمل به مقتضاى آنچه كه از جانب آنان مقرر شده است، نداريم.

نكته‏اى كه در پايان اين برهان، تذكر آن لازم است اين است كه آنچه از شواهد نقلى ذكر شد، از جهت تقريب مطلب به ذهن است، والا برهان عقلى محض، در صورتى كه آمادگى ذهنى براى دريافت آن وجود داشته باشد نيازى به شواهد نقلى ندارد.

ولايت فقيه صفحه 127 آيت الله جواد آملى

آيا خداوند نمي توانست حضرت مهدي (عج) را بدون غيبت حفظ نمايد؟

در پاسخ مي گوييم :

اولا:‌ اعجاز، در نظام طبيعت و تكوين خلاف اصل است، مگر آنكه ضرورتي اقتضا كند و در مورد حضرت مهدي (عج) اراده خداوند بر اين تعلق گرفته كه محافظت حضرت از راه غيبت باشد.

ثانيا: مصالح و مفاسد و تقديرات الهي به تبع واقعيتهاي الهي تغيير پيدا مي كند. خداوند متعال براي امت اسلامي يازده امام معصوم به جهت هدايتشان فرستاد، ولي يكي پس از ديگري آنان را به شهادت رساندند و با اين عملكرد بد و كارنامه سوئي كه از خود نشان دادند تقدير خداوند بر اين تعلق گرفت كه امام دوازدهم تا مدتي در پشت پرده غيبت قرار دهد تا محروميت غيبت امام را احساس كنند و با ظهور حضرتش قدر او را بدانند.

ثالثا:‌ آيات و روايات، يكي از سنت هاي حتمي خداوند متعال مساله امتحان امتها ست. امت اسلامي نيز از اين قانون استثنا پذير نيست. و هر امتي به نحوي امتحان خواهد شد. امتحان امت اسلامي در اين عصر و زمان به غيبت امام زمان آنهاست، كه آيا با اين حالت بردين و مذهب خود استقامت دارند يا خير؟